زگیل تناسلی و تبخال تناسلی چیست؟
زگیل تناسلی چه نشانه هایی دارد؟
علل زگیل تناسلی و تفاوت آن با تبخال تناسلی
عوامل خطر زگیل تناسلی
آیا زگیل تناسلی خطرناک است؟
برای پیشگیلی از زگیل تناسلی چه کنیم؟
همه چیز درباره زگیل تناسلی که باید بدانید در این مطلب به شما خواهیم گفت
با ما در ادامه مطلب همراه باشید
زگیل تناسلی چیست؟

زگیل تناسلی یک عفونت شایع مقاربتی (STI) است. علت ایجاد زگیل تناسلی ویروس هرپس سیمپلکس (HPV) می باشد. تبخال تناسلی اغلب می تواند از طریق تماس پوست به پوست در طول فعالیت جنسی منتقل شود.
برخی از افرادی که آلوده به ویروس ممکن است علائم بسیار خفیف داشته باشند یا بدون علائم باشند و می توانند ویروس را پخش کنند. عده ای نیز درد، خارش و زخم در ناحیه تناسلی، مقعد یا دهان دارند.
هیچ درمانی برای زگیل یا تبخال تناسلی وجود ندارد. علائم اغلب پس از اولین شیوع دوباره ظاهر می شوند. دارو می تواند علائم را کاهش دهد و همچنین خطر ابتلا به دیگران را کاهش می دهد. کاندوم می تواند به جلوگیری از گسترش عفونت تبخال تناسلی کمک کند.
نشانه های زگیل تناسلی:
اکثر افراد آلوده به HPV نمی دانند که به آن مبتلا هستند. ممکن است علائمی نداشته باشند یا علائم بسیار خفیفی داشته باشند.
علائم حدود 2 تا 12 روز پس از قرار گرفتن در معرض ویروس شروع می شود. آنها ممکن است شامل موارد زیر باشند:
درد یا خارش در اطراف اندام تناسلی
برجستگی ها یا تاول های کوچک در اطراف اندام تناسلی، مقعد یا دهان
زخم های دردناکی که هنگام پاره شدن تاول ها و ترشح یا خونریزی ایجاد می شوند
دلمه هایی که با بهبود زخم ها ایجاد می شوند
ادرار دردناک
ترشح از مجرای ادرار
ترشح از واژن
زگیل تناسلی در طول اولین شیوع، معمولاً ممکن است علائمی شبیه آنفولانزا داشته باشید مانند:
تب
سردرد
بدن درد
غدد لنفاوی متورم در کشاله ران
تفاوت در محل علائم
زخم ها و ضایعات در جایی ظاهر می شوند که عفونت وارد بدن می شود. شما می توانید عفونت را با لمس زخم و سپس مالش یا خاراندن ناحیه دیگری از بدن خود گسترش دهید. این مورد شامل انگشتان یا چشمان شما نیز می شود.
زخم می تواند در مناطق زیر ایجاد شود:
باسن
ران
رکتوم
مقعد
دهان
مجرای ادرار
وولوا
واژن
دهانه رحم
آلت تناسلی
کیسه بیضه
تکرار شیوع زگیل تناسلی:
پس از اولین شیوع تبخال یا زگیل تناسلی، علائم اغلب دوباره ظاهر می شوند. به این موارد شیوع مکرر یا دوره های مکرر می گویند.
اینکه هر چند وقت یکبار بروز دوباره اتفاق می افتد بسیار متفاوت است. شما معمولاً در سال اول پس از عفونت بیشترین شیوع را خواهید داشت. ممکن است در طول زمان دفعات بروز کمتر شوند. علائم شما در معمولاً به مدت طولانی دوام نمی آورند و به شدت اولی نیستند.
ممکن است چند ساعت یا چند روز قبل از شروع شیوع جدید، علائم هشدار دهنده داشته باشید. این علائم را علائم پرودرومال می نامند. آنها عبارتند از:
درد ناحیه تناسلی
احساس سوزن سوزن شدن یا تیرکشیدن در پاها و باسن
علل ضایعه تبخال تناسلی:
تبخال تناسلی توسط دو نوع ویروس هرپس سیمپلکس ایجاد می شود. این انواع شامل ویروس هرپس سیمپلکس نوع 2 (HSV-2) و ویروس هرپس سیمپلکس نوع 1 (HSV-1) می باشد. افراد مبتلا به عفونت HSV حتی زمانی که علائم قابل مشاهده ای نداشته باشند، می توانند ویروس را منتقل کنند.شیوع بیشتر با هرپس سیمپلکس نوع 2 میباشد.
هرپس سیمپلکس تیپ 1:
HSV-1 نسخهای از ویروس است که باعث تبخال میشود. افراد ممکن است در کودکی به دلیل تماس نزدیک پوست به پوست با فرد آلوده در معرض HSV-1 قرار بگیرند.
فرد مبتلا به HSV-1 در بافت های دهان می تواند ویروس را به اندام تناسلی شریک جنسی در طول رابطه جنسی دهانی منتقل کند. عفونت تازه گرفتار شده یک عفونت تبخال تناسلی است.
شیوع مکرر تبخال تناسلی ناشی از HSV-1 اغلب کمتر از شیوع ویروس HSV-2 است.
نه HSV-1 و نه HSV-2 در دمای اتاق به خوبی زنده نمی مانند. بنابراین به احتمال زیاد ویروس از طریق سطوح مانند دسته شیر آب یا حوله پخش نمی شود. اما بوسیدن یا به اشتراک گذاشتن یک لیوان نوشیدنی یا ظروف نقره ممکن است باعث گسترش ویروس شود.
هرپس سیپلکس تیپ 2:
HSV-2 شایع ترین علت تبخال تناسلی است. ویروس ممکن است در موارد زیر وجود داشته باشد:
در تاول ها و زخم ها یا مایعات ناشی از زخم ها
پوشش مرطوب یا مایعات دهان
پوشش مرطوب یا مایعات واژن یا رکتوم
ویروس در طول فعالیت جنسی از فردی به فرد دیگر منتقل می شود.
عوامل خطر ضایعات تناسلی:
_خطر بالاتر ابتلا به تبخال تناسلی با موارد زیر مرتبط است:
تماس با اندام تناسلی از طریق رابطه جنسی دهانی، واژینال یا مقعدی. داشتن تماس جنسی بدون استفاده از مانع، خطر ابتلا به تبخال تناسلی را افزایش می دهد. موانع شامل کاندوم و محافظ های کاندوم مانند به نام سدهای دندانی است که در طول رابطه جنسی دهانی استفاده می شود. زنان بیشتر در معرض خطر ابتلا به تبخال تناسلی هستند. این ویروس می تواند راحت تر از مردان به زنان سرایت کند تا از زنان به مردان
_داشتن رابطه جنسی با چندین شریک:
تعداد افرادی که با آنها رابطه جنسی دارید یک عامل خطر قوی است. تماس با دستگاه تناسلی از طریق رابطه جنسی یا فعالیت جنسی شما را در معرض خطر بیشتری قرار می دهد. اکثر افراد مبتلا به تبخال تناسلی نمی دانند که به آن مبتلا هستند.
داشتن همسری که به این بیماری مبتلا است اما برای درمان آن دارو مصرف نمی کند خود یک عامل انتشار است. هیچ درمانی برای تبخال تناسلی وجود ندارد، اما دارو می تواند به محدود کردن شیوع آن کمک کند.
گروه های خاصی در جمعیت زنان، افراد با سابقه بیماری های مقاربتی، افراد مسن، سیاه پوستان( در ایالات متحده )و مردانی که با مردانی که مبتلا به تبخال تناسلی هستند با نرخ بالاتر از میانگین رابطه جنسی دارند. افراد در گروه های در معرض خطر بالاتر ممکن است تصمیم بگیرند که با پزشک خود در مورد خطرات شخصی خود صحبت کنند.
عفونت نوزاد:
نوزاد ممکن است در حین زایمان به HSV آلوده شود. در موارد کمتر، ویروس در دوران بارداری یا از طریق تماس نزدیک پس از زایمان منتقل می شود. نوزادان مبتلا به HSV اغلب دچار عفونت اندام های داخلی یا سیستم عصبی می شوند. حتی با درمان، این نوزادان در معرض خطر بالای مشکلات رشدی یا جسمی و خطر مرگ هستند.
بیماری التهابی داخلی ادراری تناسلی:
عفونت HSV میتواند باعث تورم و التهاب در اندامهای مرتبط با فعالیت جنسی و ادرار شود. اینها عبارتند از حالب، راست روده، واژن، دهانه رحم و رحم.
عفونت انگشت:

عفونت HSV می تواند از طریق شکستگی در پوست به انگشت سرایت کند و باعث تغییر رنگ، تورم و زخم شود. به این عفونت ها هرپتیک ویتلو می گویند.
عفونت چشم:
عفونت HSV در چشم می تواند باعث درد، زخم، تاری دید و کوری شود.
تورم مغز:
به ندرت، عفونت HSV باعث التهاب و تورم مغز می شود که انسفالیت نیز نامیده می شود.
عفونت اندام های داخلی: به ندرت، HSV در جریان خون می تواند باعث عفونت اندام های داخلی منتشر شود.
آیا زگیل تناسلی خطرناک است؟
زگیل تناسلی یکی از ترسناکترین و کمتر شناختهشدهترین عفونت های مقاربتی (STD) است، افراد آلوده به این بیماری با احتمال زیاد همیشه زگیل ها را خواهند داشت. اگرچه این ویروس بهندرت کشنده است و تقریباً مشکل جدی برای سلامتی بیماران ایجاد نمیکند، اما برای زنان باردار بسیار خطرناک است.
برای پیشگیلی از زگیل تناسلی چه کنیم؟
پیشگیری از زگیل تناسلی مشابه پیشگیری از سایر عفونت های STD است. تنها یک شریک جنسی طولانی مدت داشته باشید که از نظر بیماری های مقاربتی آزمایش شده باشد و آلوده نباشد.
در طول فعالیت جنسی از ابزار های پیشگیری مثل کاندوم استفاده کنید چون خطر ابتلا به بیماری را کاهش می دهند، اما از تماس پوست به پوست در طول رابطه جنسی جلوگیری نمی کنند.
اقدامات احتیاطی بارداری در زگیل تناسلی:
در صورت بارداری حتما به پزشک خود از نظر ابتلا به ویروس اطلاع دهید. اگر فکر می کنید ممکن است ضایعات تناسلی داشته باشید، از پزشک خود بپرسید که آیا میتوانید آزمایش دهید؟
ممکن است پزشک شما داروهای ضد ویروسی تبخال را در اواخر بارداری توصیه به مصرف کند. این کار برای جلوگیری از شیوع بیماری در حوالی زمان زایمان است. اگر هنگام زایمان شیوع بیماری داشته باشید، ممکن است پزشک شما سزارین را پیشنهاد دهد. سزارین خطر انتقال ویروس به جنین را کاهش می دهد.
2 پاسخ
با تشکر بیان جامع و کامل شما
خواهش میکنم دوست عزیز، خوشحالیم که این مطلب مورد توجه شما قرار گرفت