هابمد؛ پزشکی با چاشنی زبان
هابمد؛ پزشکی با چاشنی زبان
سینوزیت التهاب یا تورم بافت پوشاننده سینوس شما است. سینوس ها ساختارهایی در داخل صورت شما هستند که معمولاً با هوا پر می شوند. عفونتهای باکتریایی، عفونتهای ویروسی و آلرژیها میتوانند آنها را تحریک کرده و باعث مسدود شدن و پر شدن آنها از مایع شوند. این می تواند باعث فشار و درد در صورت، گرفتگی بینی (گرفتگی بینی) و سایر علائم شود.گاهی اوقات رینوسینوزیت نیز نامیده می شود.
سینوس های شما چهار حفره جفت (فضا) در سر شما هستند. معابر باریک آنها را به هم متصل می کند. سینوس ها مخاطی می سازند که از مجرای بینی شما خارج می شود. این زهکشی به تمیزی بینی و عاری از باکتری ها، آلرژن ها و سایر میکروب ها (عوامل بیماری زا) کمک می کند.
ما انواع سینوزیت را بر اساس مدت زمانی که ادامه داشته است (حاد، تحت حاد، مزمن یا عود کننده) و علت آن (باکتری، ویروس یا قارچ) توصیف می کنیم.
علائم سینوزیت حاد (احتقان بینی، زهکشی، درد/فشار صورت و کاهش حس بویایی) کمتر از چهار هفته طول می کشد. معمولاً توسط ویروس هایی مانند سرماخوردگی ایجاد می شود.
علائم سینوزیت تحت حاد 4 تا 12 هفته ، مزمن حداقل 12 هفته و حاد مکرر چهار بار یا بیشتر در یک سال عود می کند و هر بار کمتر از دو هفته طول می کشد.
ویروس ها، مانند ویروس هایی که باعث سرماخوردگی می شوند، باعث بیشتر موارد سینوزیت می شوند. باکتری ها می توانند باعث شوند یا می توانند شما را پس از یک مورد سینوزیت ویروسی آلوده کنند. اگر آبریزش بینی، گرفتگی بینی و درد صورت دارید که بعد از ده روز از بین نمی رود، ممکن است به نوع باکتریایی مبتلا شده باشید. علائم شما ممکن است به نظر بهبود یابد، اما پس از آن برمیگردند و بدتر از علائم اولیه هستند. آنتی بیوتیک ها و ضداحتقان ها معمولاً روی نوع باکتریایی به خوبی عمل می کنند.
عفونت های سینوسی ناشی از قارچ معمولاً جدی تر از سایر اشکال هستند. اگر سیستم ایمنی ضعیفی داشته باشید، احتمال وقوع آنها بیشتر است.
علائم رایج عفونت سینوسی عبارتند از:
قطره پس از بینی (مخاطی که از گلوی شما می چکد).
آبریزش بینی با مخاط غلیظ زرد یا سبز.
گرفتگی بینی.
فشار صورت (به ویژه در اطراف بینی، چشم ها و پیشانی). این ممکن است زمانی بدتر شود که سر خود را به اطراف حرکت دهید یا خم شوید.
فشار یا درد در دندان های شما.
فشار یا درد گوش.
تب.
بوی بد دهان (هالیتوزیس) یا طعم بد در دهان.
سرفه.
سردرد.
خستگی.
ویروس ها، باکتری ها، قارچ ها و آلرژن ها می توانند باعث سینوزیت شوند. محرک های خاص سینوزیت عبارتند از:
سرماخوردگی.
آنفولانزا (آنفولانزا).
باکتری استرپتوکوک پنومونیه.
باکتری هموفیلوس آنفولانزا.
باکتری موراکسلا کاتارالیس.
آلرژی بینی و فصلی.
برخی از افراد بیشتر از دیگران به سینوزیت مبتلا می شوند. عوامل خطر عبارتند از:
آلرژی بینی.
آسم.
پولیپ بینی (رشد).
انحراف سپتوم سپتوم شما خطی از بافت است که بینی شما را تقسیم می کند. سپتوم انحرافی صاف نیست و مجرای یک طرف بینی شما را باریک می کند. این می تواند باعث انسداد شود.
یک سیستم ایمنی ضعیف. این می تواند ناشی از بیماری هایی مانند HIV یا سرطان یا از برخی داروها باشد.
سیگار کشیدن
بسته به علائم شما و مدت زمانی که آنها را داشته اید، گزینه های درمانی زیادی برای سینوزیت وجود دارد. شما می توانید عفونت سینوسی را در خانه درمان کنید:
ضد احتقان ها
داروهای سرماخوردگی و آلرژی بدون نسخه (OTC).
شستشوی بینی با نمک
نوشیدن مایعات زیاد.
اگر علائم سینوزیت بعد از 10 روز بهبود نیافت، پزشک ممکن است تجویز کند:
ضد احتقان های خوراکی یا موضعی.
اسپری های استروئیدی داخل بینی تجویزی. (از اسپری ها یا قطره های بدون نسخه برای بیش از سه تا پنج روز استفاده نکنید – ممکن است در واقع احتقان را افزایش دهند.)
ارائه دهندگان سینوزیت مزمن را با تمرکز بر وضعیت زمینه ای درمان می کنند. درمان ها می تواند شامل موارد زیر باشد:
اسپری های استروئیدی داخل بینی
اسپری های موضعی آنتی هیستامین یا قرص های خوراکی.
آنتاگونیست های لوکوترین، مانند مونته لوکاست.
جراحی برای درمان مشکلات ساختاری، پولیپ یا عفونت های قارچی.
بسته به علت، چند راه برای کاهش خطر ابتلا به عفونت سینوسی وجود دارد، از جمله:
طبق دستور پزشک، بینی خود را با نمک (آب نمک) شستشو دهید.
اقدامات لازم برای پیشگیری از آلرژی این شامل داروها، واکسن های آلرژی و اجتناب از محرک های شناخته شده آلرژی شما (مانند گرد و غبار، گرده یا دود) می شود.
در صورت توصیه پزشک از اسپری های بینی استروئیدی استفاده کنید.
ایجاد شستن دستها و عادات دیگری که خطر ابتلا به بیماریهای عفونی را کاهش میدهد.
اجتناب از دود. راه هایی وجود دارد که در صورت ترک سیگار به شما کمک می کند.
