هابمد؛ پزشکی با چاشنی زبان

سرخک، از علائم تا پیشگیری

فهرست مطالب

همه چیز درباره علائم، عوارض و پیشگیری از بیماری سرخک

سرخک، که به نام روبئولا هم شناخته می‌شود، یک بیماری ویروسی است که به راحتی از طریق قطرات هوا منتقل می‌شود. سرخک معمولاً در دوران کودکی شایع بود، اما خوشبختانه با استفاده از واکسن سرخک می‌توان از آن پیشگیری کرد. این بیماری بسیار مسری است و می‌تواند بر روی سطوح مختلف نیز باقی بماند.

درمان و بهبودی

اکثر افراد مبتلا به سرخک در مدت زمان کوتاهی، یعنی حدود 10 روز بهبود می‌یابند. معمولاً هیچ مشکل طولانی‌مدت یا عارضه جدی ایجاد نمی‌کند، اما در برخی موارد، این بیماری می‌تواند خطرناک و حتی کشنده باشد. این خطر به‌ویژه برای کودکان زیر 5 سال و افرادی که دارای سیستم ایمنی ضعیف هستند، بیشتر است.

درمان سرخک بیشتر شامل کنترل علائم و پیشگیری از عوارض جدی است.

چرا واکسن ضروری است؟

واکسن سرخک از ابتلا به این بیماری جلوگیری می‌کند و به دلیل واکسیناسیون گسترده، سرخک در ایالات متحده به ندرت دیده می‌شود. معمولاً شیوع‌های جدید از کشورهای دیگر به ایالات متحده وارد می‌شود. افرادی که واکسن دریافت نکرده‌اند یا تنها یک دوز واکسن دریافت کرده‌اند، در معرض خطر بیشتری هستند.

علائم

علائم معمولاً 7 تا 14 روز پس از تماس با ویروس ظاهر می‌شود. علائم اولیه شامل:

  • تب بالا (تا 40.6 درجه سلسیوس)

  • سرفه خشک

  • آبریزش بینی

  • چشمان قرمز و اشک‌آلود (التهاب ملتحمه)

پس از 2 تا 3 روز از شروع این علائم، ممکن است نقاط سفید کوچکی در داخل دهان (که به آن‌ها نقاط کوپلیک می‌گویند) مشاهده کنید.

در نهایت، حدود 3 تا 5 روز بعد از شروع علائم، راش (جوش‌های پوستی) ظاهر می‌شود. این راش از صورت شروع می‌شود و سپس به سینه، پشت و در نهایت پاها گسترش می‌یابد. سرخک به شدت مسری است و افراد مبتلا می‌توانند ویروس را از 4 روز قبل از ظهور راش و 4 روز پس از آن به دیگران منتقل کنند.

عوامل خطر ابتلا

افرادی که واکسینه نشده‌اند یا تنها یک دوز واکسن دریافت کرده‌اند، بیشتر در معرض خطر ابتلا به سرخک هستند. همچنین، افرادی که به مناطقی با شیوع سرخک سفر می‌کنند یا در خوابگاه‌ها زندگی می‌کنند، احتمال بیشتری برای ابتلا دارند. افراد با سیستم ایمنی ضعیف، مانند افرادی که تحت درمان‌های خاص پزشکی قرار دارند، یا کودکان زیر 5 سال نیز در خطر بالاتر قرار دارند.

عوارض

سرخک می‌تواند عوارض جدی ایجاد کند که شامل:

  • کم آبی بدن به دلیل اسهال و استفراغ

  • عفونت گوش، که یکی از عوارض رایج است

  • برونشیت، لارنژیت یا کروپ (التهاب مجاری هوایی)

  • پنومونی (عفونت ریه)

  • انسفالیت (التهاب مغزی) که می‌تواند به آسیب مغزی منجر شود

  • عوارض بارداری مانند سقط جنین یا مشکلات مادرزادی در جنین

پیشگیری

مرکز کنترل و پیشگیری بیماری‌ها (CDC) توصیه می‌کند که همه افراد، چه کودکان و چه بزرگسالان، برای پیشگیری از ابتلا، واکسن دریافت کنند. واکسن معمولاً به صورت ترکیبی با واکسن‌های دیگر مانند MMR (برای سرخک، اوریون و سرخجه) ارائه می‌شود و از ابتلا به این بیماری جلوگیری می‌کند.

واکسن از ویروس ضعیف‌شده بیماری ساخته می‌شود و در حدود 97% از افراد دو دوز واکسن را دریافت کرده‌اند، از ابتلا به سرخک محافظت می‌کند.

واکسیناسیون در کودکان

CDC توصیه می‌کند که کودکان اولین دوز واکسن سرخک را در سن 12 تا 15 ماهگی و دوز دوم را در سن 4 تا 6 سالگی دریافت کنند.

نتیجه‌گیری

واکسن سرخک نه تنها از ابتلا به این بیماری جلوگیری می‌کند، بلکه از شیوع آن در جوامع نیز پیشگیری می‌کند. با واکسیناسیون، می‌توان به‌طور مؤثر بیماری را در سطح جهانی کنترل کرد و از عوارض جدی آن جلوگیری نمود.

Measel

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *