هابمد؛ پزشکی با چاشنی زبان
هابمد؛ پزشکی با چاشنی زبان
هیپرپلازی خوش خیم پروستات (BPH) یک مشکل سلامتی است که با افزایش سن شایع تر می شود. به آن بزرگی پروستات نیز می گویند. پروستات غده کوچکی است که به تولید مایع منی کمک می کند. درست در زیر مثانه یافت می شود. و اغلب با افزایش سن بزرگتر می شود.
بزرگ شدن پروستات می تواند علائمی ایجاد کند که ممکن است شما را آزار دهد، مانند مسدود کردن جریان ادرار از مثانه. همچنین می تواند باعث مشکلات مثانه، مجاری ادرار یا کلیه شود.
بسیاری از درمان ها می توانند به BPH کمک کنند. اینها شامل داروها، جراحی و سایر روش ها می شود. ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی می تواند به شما در انتخاب کمک کند. انتخاب گزینه مناسب به موارد زیر بستگی دارد:
علائم
اندازه پروستات
علائم رایج BPH عبارتند از:
نیاز مکرر یا فوری به ادرار کردن که به آن ادرار نیز می گویند.
ادرار کردن بیشتر در شب.
مشکل در شروع ادرار کردن
جریان ضعیف ادرار، یا جریانی که متوقف می شود و شروع می شود.
قطره چکان در انتهای ادرار.
عدم توانایی در تخلیه کامل مثانه
عفونت دستگاه ادراری.
عدم توانایی ادرار کردن
خون در ادرار.
علائم BPH به تدریج بدتر می شود. اما گاهی اوقات آنها ثابت می مانند یا حتی با گذشت زمان بهبود می یابند.
اندازه پروستات همیشه میزان جدی بودن علائم را تعیین نمی کند. برخی از افرادی که کمی بزرگ شده اند ممکن است علائم عمده ای داشته باشند. سایر افرادی که پروستات بسیار بزرگ دارند، ممکن است مشکلات جزئی داشته باشند. و برخی از افراد مبتلا به بزرگی پروستات هیچ علامتی ندارند.
برخی دیگر از مشکلات سلامتی می توانند منجر به علائمی شوند که شبیه علائم بزرگ شدن پروستات هستند. این موارد عبارتند از:
عفونت دستگاه ادراری.
پروستات ملتهب.
باریک شدن مجرای ادرار، لوله ای که ادرار را از بدن خارج می کند.
زخم در گردن مثانه به دلیل جراحی گذشته.
سنگ مثانه یا کلیه.
مشکلات مربوط به اعصابی که مثانه را کنترل می کنند.
سرطان پروستات یا مثانه.
برخی از داروها همچنین ممکن است منجر به علائمی شوند که به نظر می رسد مانند علائم ناشی از BPH باشد. این موارد عبارتند از:
داروهای ضد درد قوی به نام مواد افیونی.
داروهای سرماخوردگی و آلرژی.
داروهای قدیمی برای افسردگی به نام داروهای ضد افسردگی سه حلقه ای.
غده پروستات در زیر مثانه قرار دارد. لوله ای که ادرار را از مثانه به خارج از آلت تناسلی منتقل می کند، مجرای ادرار نامیده می شود. این لوله از مرکز پروستات عبور می کند. هنگامی که پروستات بزرگتر می شود، شروع به مسدود کردن جریان ادرار می کند.
پروستات غده ای است که به طور معمول در طول زندگی به رشد خود ادامه می دهد. این رشد اغلب پروستات را به اندازه ای بزرگ می کند که علائم ایجاد کند یا جریان ادرار را مسدود کند.
مشخص نیست که چه چیزی باعث بزرگتر شدن پروستات می شود. ممکن است به دلیل تغییرات در تعادل هورمون های جنسی با افزایش سن باشد.
عوامل خطر بزرگ شدن پروستات عبارتند از:
پیری. بزرگ شدن غده پروستات به ندرت قبل از 40 سالگی علائم ایجاد می کند. پس از آن، احتمال بزرگ شدن پروستات و علائم مرتبط با آن شروع به افزایش می کند.
سابقه خانوادگی. داشتن یکی از خویشاوندان خونی مبتلا به مشکلات باعث می شود احتمال بروز مشکل در پروستات شما افزایش یابد.
دیابت و بیماری قلبی. مطالعات نشان می دهد که دیابت ممکن است خطر BPH را افزایش دهد.
سبک زندگی. چاقی خطر ابتلا به BPH را افزایش می دهد. ورزش می تواند به کاهش خطر کمک کند.
عوارض بزرگ شدن پروستات می تواند شامل موارد زیر باشد:
عدم توانایی ادرار کردن به این حالت احتباس ادراری نیز می گویند. ممکن است لازم باشد لوله ای به نام کاتتر در مثانه قرار دهید تا ادرار را تخلیه کند. برخی از افراد مبتلا به BPH برای تسکین نیاز به جراحی دارند.
عفونت های دستگاه ادراری (UTIs). عدم توانایی در تخلیه کامل مثانه می تواند خطر عفونت در دستگاه ادراری را افزایش دهد. اگر اغلب به عفونت ادراری مبتلا می شوید، ممکن است برای برداشتن بخشی از پروستات به جراحی نیاز داشته باشید.
سنگ مثانه. اینها اغلب به دلیل ناتوانی در تخلیه کامل مثانه ایجاد می شوند. سنگ مثانه می تواند باعث بیماری، تحریک مثانه، خون در ادرار و مسدود شدن جریان ادرار شود.
آسیب مثانه. مثانه ای که به طور کامل تخلیه نمی شود می تواند به مرور زمان کشیده و ضعیف شود. در نتیجه، دیواره عضلانی مثانه دیگر به درستی منقبض نمی شود تا ادرار را به زور خارج کند. و این کار تخلیه کامل مثانه را سخت تر می کند.
آسیب کلیه فشار وارده به مثانه به دلیل عدم توانایی ادرار کردن می تواند به کلیه ها آسیب برساند یا عفونت مثانه را به کلیه ها برساند.
درمان BPH خطر این عوارض را کاهش می دهد. اما احتباس ادرار و آسیب کلیه می تواند تهدیدی جدی برای سلامتی باشد.
احتمال نمیدهند که داشتن BPH خطر ابتلا به سرطان پروستات را افزایش دهد.
