هابمد؛ پزشکی با چاشنی زبان
هابمد؛ پزشکی با چاشنی زبان
خارش اصطلاح پزشکی برای خاریدن است. این عارضه باعث می شود که برای تسکین احساس نیاز به خاراندن پوست خود داشته باشید. چندین دلیل احتمالی برای آن وجود دارد که شامل یک بیماری زمینه ای، تماس با یک محرک یا واکنش به یک دارو می شود. درمان بر اساس علت شما متفاوت است.
این به احساس یا احساسی بر روی پوست شما اشاره دارد که می خواهید آن را خراش دهید. خارش می تواند دردناک یا تحریک کننده باشد و می تواند در یک ناحیه از بدن شما موضعی داشته باشد یا در چندین ناحیه پخش شود.
می تواند نشانه ای از یک بیماری زمینه ای باشد. علل احتمالی زیادی دارد؛ شایع ترین آنها تماس با یک آلرژن، خشکی پوست، بارداری و واکنش بدن شما به یک دارو است. اگر خارش شما به مدت شش هفته یا بیشتر ادامه یابد، می تواند مزمن باشد
انواع مختلفی از خارش وجود دارد که بر اساس علت و محل در بدن شما دسته بندی می شوند. برخی از رایج ترین انواع عبارتند از:
براکیورادیال: خارش بالای بازو ناشی از آسیب عصبی.
شبانه: خارشی که در شب با چندین علت ممکن رخ می دهد که شامل واکنش به عملکرد طبیعی بدن، واکنش به دارو یا تماس با یک محرک پوست می شود.
آنی: خارش پوست اطراف مقعد شما ناشی از بواسیر، عفونت یا محرک پوست است.
پیری: خارش ناشی از تغییرات پوستی که افراد بالای 65 سال را تحت تاثیر قرار می دهد.
اورمیک: خارش به عنوان یک علامت در بین افرادی که بیماری کلیوی تشخیص داده شده و دیالیز می شوند، رخ می دهد.
بسیار شایع است و همه را در طول زندگی تحت تاثیر قرار می دهد. شدت و فرکانس برای هر فرد متفاوت است. اگر:
65 سال یا بیشتر هستند.
آلرژی داشته باشد.
یک بیماری زمینه ای مانند اگزما، پسوریازیس یا دیابت دارید.
حامله هستند
تحت دیالیز هستند.
علامت اصلی ، خاریدن است. خارش یک احساس یا احساس ناخوشایند است که باعث می شود برای تسکین پوست خود را بخراشید. خاراندن همیشه تسکین نمی دهد.
اگر پوست خود را بخراشید، ممکن است علائم دیگری داشته باشید که عبارتند از:
پوست خشک یا ترک خورده.
علائم خراش
لکه ضخیم و چرمی پوست (گلسنگ).
درد موضعی در محل پوست شما.
پوست باز می شود و خونریزی می کند.
از پوست شکسته مایعی زرد تا سفید نشت می کند، التیام نمی یابد یا بافت پوسته پوسته یا پوسته پوسته دارد (عفونت).
تغییر رنگ پوست که روشن تر یا تیره تر از پوست اطراف آن است.
راش هایی روی پوست شما ایجاد می شود که بالا رفته یا متورم شده است (التهاب).
برجستگی های کوچک مانند جوش روی پوست شما (پاپول).
برجستگی های بزرگ در ناحیه آسیب دیده پوست شما.
تاول ها یا برجستگی های پر از مایع روی پوست شما.
گاهی اوقات، ممکن است خارش پوست همراه با علائم اضافی مانند بثورات پوستی یا تورم پوست را تجربه کنید. در موارد دیگر، فقط خارش پوست را بدون علائم دیگر تجربه خواهید کرد. ارائه دهنده شما وضعیت شما را تشخیص داده و گزینه های درمانی را بر اساس آنچه که باعث خارش پوست شما شده است، ارائه می دهد.
درمان برای هر فرد منحصر به فرد است و بر اساس آنچه باعث علائم شما شده است متفاوت است. درمان می تواند شامل موارد زیر باشد:
از کرم، لوسیون یا پماد روی پوست خود استفاده کنید.
مصرف دارو
قطع یا تغییر دارویی که باعث علائم می شود. مصرف دارو را تا زمانی که ارائه دهنده به شما بگوید بی خطر است، قطع نکنید.
درمان یا مدیریت هر گونه بیماری زمینه ای که باعث می شود.
استفاده از درمان های غیر پزشکی برای تسکین خارش مانند طب سوزنی، نور درمانی یا درمان تحریک الکتریکی عصب از طریق پوست.
پزشک شما ممکن است داروهایی را برای درمان تجویز کند، از جمله:
آنتی هیستامین ها
استروئیدهای موضعی یا استروئیدهای خوراکی.
داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی، مانند سیکلوسپورین A.
برخی از مطالعات نشان می دهد که داروهای ضد افسردگی می توانند با آرام کردن گیرنده های بدن که باعث خارش می شوند، خارش پوست شما را تسکین دهند.
