هابمد؛ پزشکی با چاشنی زبان
هابمد؛ پزشکی با چاشنی زبان
زودانزالی (Premature Ejaculation) نوعی اختلال عملکرد جنسی است که زمانی رخ می دهد که فرد به ارگاسم می رسد و زودتر از آنچه که دوست دارد یا شریک زندگی اش انزال می کند. اغلب قبل یا کمی بعد از دخول در حین مقاربت اتفاق می افتد. زودانزالی می تواند یک تجربه ناامید کننده برای شما و شریک جنسی شما باشد و زندگی جنسی شما را کمتر لذت بخش کند.
زودانزالی می تواند مادام العمر باشد، به این معنی که شما از اولین تجربه جنسی خود آن را داشته اید. همچنین می توان آن را اکتسابی کسب کرد، به این معنی که قبلاً در زمانی که زودانزالی وجودنداشت، رابطه جنسی داشته اید
بسیاری از ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی زودانزالی را به عنوان انزال در عرض یک دقیقه پس از شروع رابطه جنسی تعریف می کنند. زمان دقیق انزال زودرس متفاوت است و فقط پزشک شما می تواند تشخیص دهد.
اکثر سازمان های مراقبت های بهداشتی انزال را “نارس” می دانند اگر:
زودتر از آنچه شما یا شریک زندگی تان می خواهید رخ می دهد.
باعث ناراحتی یک یا هر دو شریک می شود.
در تمام یا تقریباً تمام فعالیت های جنسی اتفاق می افتد.
در عرض یک دقیقه پس از نفوذ رخ می دهد.
بیش از شش ماه تا یک سال رخ داده است.
بین 30 تا 40 درصد افراد در مقطعی از زندگی خود دچار انزال زودرس می شوند. این شایع ترین نوع اختلال عملکرد جنسی در افراد مبتلا به آلت تناسلی است که از هر 5 نفر 1 نفر در سنین 18 تا 59 سال انزال زودرس را گزارش می کند.
عوامل اضطرابی/روانی اغلب علت زود انزالی هستند. پوست بسیار حساس آلت تناسلی نیز یک علت شایع است.
علل عاطفی یا روانی عبارتند از:
اضطراب عملکرد. این می تواند ناشی از عصبی بودن با یک شریک جدید، اضطراب از رابطه جنسی مجدد پس از یک دوره طولانی پرهیز، هیجان بیش از حد یا دلایل دیگر باشد.
استرس استرس می تواند ناشی از کار، روابط دیگر، تغییرات زندگی یا رویدادهای دیگر در زندگی شما باشد.
مشکلات رابطه این می تواند از سابقه سوء استفاده جنسی تا احساسات خصمانه در مورد شریک زندگی شما متغیر باشد.
افکار افسردگی اینها می تواند شامل احساس گناه یا سرگیجه باشد.
عزت نفس ضعیف. این شامل مشکلات تصویر بدن یا عدم اعتماد به نفس می شود.
علل فیزیکی و شیمیایی عبارتند از:
اختلال در نعوظ
یک مشکل هورمونی مربوط به سطح اکسی توسین، که در عملکرد جنسی نقش دارد – سایر سطوح هورمونی که در عملکرد جنسی نقش دارند عبارتند از هورمون لوتئینیزه کننده (LH)، پرولاکتین و هورمون محرک تیروئید (TSH)
سطوح پایین سروتونین یا دوپامین، که مواد شیمیایی در مغز شما هستند که در میل و هیجان جنسی نقش دارند.
آلت تناسلی که به تحریک بسیار حساس است
پروستات ملتهب
شایان ذکر است که انزال زودرس معمولاً به دلیل یک اختلال زمینه ای آلت تناسلی، بیماری، عفونت یا مشکل در اندام های تناسلی شما نیست. بیشتر اوقات، همه چیز همانطور که باید کار می کند و مشکل ناشی از استرس، عصبی بودن و اضطراب است.
بسته به علت، گزینه های درمانی مختلفی برای انزال زودرس وجود دارد. اینها شامل رفتار درمانی، مشاوره و داروها هستند. اغلب علل انزال زودرس معمولاً ابتدا با رفتار درمانی و/یا مشاوره برای کمک به نگرانی های عاطفی، اضطراب عملکرد یا عوامل استرس زا که ممکن است در ایجاد آن موثر باشند، درمان می شوند. شما می توانید بیش از یک روش درمانی را همزمان امتحان کنید، و در واقع، درمان ترکیبی ممکن است موثرتر از هر درمان به تنهایی باشد.
رفتار درمانی شامل آزمایش روش های عملی مختلف برای به تاخیر انداختن ارگاسم است. هدف این است که به شما یاد دهیم چگونه بدن و احساسات خود را کنترل کنید. روش ها عبارتند از:
شروع و متوقف شود. با این روش، شما یا شریک جنسیتان آلت تناسلی خود را نزدیک به نقطه ارگاسم تحریک می کنید، سپس تحریک را برای حدود 30 ثانیه متوقف می کنید تا زمانی که کنترل پاسخ خود را دوباره به دست آورید. این رویکرد «شروع و توقف» را سه یا چهار بار تکرار کنید قبل از اینکه به خود اجازه دهید به ارگاسم برسید. تمرین این روش را تا زمانی که کنترل خوبی به دست آورید ادامه دهید.
فشار درمانی. با استفاده از این تکنیک، شما یا شریک جنسیتان آلت تناسلی خود را در نزدیکی نقطه ارگاسم تحریک می کنید و سپس به آرامی سر آلت تناسلی خود را برای حدود 30 ثانیه فشار می دهید تا نعوظ خود را از دست بدهید. قبل از اینکه به خود اجازه ارگاسم بدهید، این تکنیک را چند بار تکرار کنید. تمرین این تکنیک را تا زمانی که کنترل در به تاخیر انداختن ارگاسم خود را بدست آورید ادامه دهید.
فکر پریشان. با این تکنیک، ایده این است که در طول فعالیت جنسی، توجه خود را بر روی چیزهای غیرجنسی معمولی متمرکز کنید. توالی نامگذاری راه خوبی برای تمرکز توجه شماست. به عنوان مثال، تجسم کنید که نام تمام مشاغلی را که با رانندگی خود به باشگاه منتقل می کنید یا نام همه بازیکنان تیم ورزشی مورد علاقه خود را نام ببرید.
اگر علت انزال زودرس شما روانی، عاطفی یا به دلیل مسائل مربوط به رابطه است – مانند اضطراب عملکرد، افسردگی، استرس، احساس گناه یا یک رابطه مشکل دار – از یک روانشناس، روانپزشک یا درمانگر جنسی کمک بگیرید. اورولوژیست شما می تواند به شما کمک کند تا شما را به این متخصصان سلامت راهنمایی کند.
داروها
ارائه دهنده شما ممکن است داروهای خاصی را برای کمک به PE توصیه کند.
داروهای ضد افسردگی یکی از درمان های خط اول برای PE هستند زیرا می توانند به تاخیر در انزال کمک کنند. این یک استفاده “خارج از برچسب” است (توسط سازمان غذا و دارو تایید نشده است). حتماً عوارض جانبی این دارو را با اورولوژیست خود در میان بگذارید تا مطمئن شوید که برای شما مناسب است.
داروهای ضدافسردگی که ممکن است ارائهدهنده شما تجویز کند شامل داروهای ضد افسردگی سه حلقهای کلومیپرامین (Anafranil®) یا مهارکنندههای انتخابی بازجذب سروتونین (SSRIs) هستند، برای مثال:
سیتالوپرام (Celexa®)
اسیتالوپرام (Lexapro®)
فلوکستین (Prozac®)
پاروکستین (Paxil®)
سرترالین (Zoloft®)
کرمها و اسپریهای بیحسکننده (بیحسکننده) که روی سر و ساقه آلت تناسلیتان میزنید، یکی دیگر از گزینههای دارویی خط اول بالقوه برای به تاخیر انداختن انزال است. آلت تناسلی شما کرم یا اسپری بی حس کننده را در حدود 10 تا 30 دقیقه جذب می کند. باعث می شود حساسیت کمتری را در آلت تناسلی خود تجربه کنید. مهم است که قبل از رابطه جنسی آلت تناسلی خود را بشویید تا از بی حسی اندام تناسلی همسرتان جلوگیری کنید.
داروهای اختلال نعوظ، که شامل سیلدنافیل (Viagra®)، تادالافیل (Cialis®)، واردنافیل (Levitra®) و آوانافیل (Stendra®)، ممکن است به درمان انزال زودرس، به ویژه در افراد مبتلا به اختلال نعوظ زمینه ای کمک کند.
در موارد خاص، ارائه دهنده شما ممکن است ترامادول، یک داروی مخدر را تجویز کند.
در حالی که درمان های جایگزین نیز برای درمان PE وجود دارد، شواهد کافی برای اثبات موثر بودن آنها وجود ندارد.
اکثر مردم با استفاده از یک یا چند درمان فوق تسکین می یابند. رفتار درمانی و استفاده از روشهای مختلف برای به تعویق انداختن انزال مفیدترین است.
نه، در واقع مشکل را بدتر می کند زیرا شما را نسبت به تحریک جنسی حساس تر می کند.
