مقدمه
بخیهها ابزار پزشکی مهمی برای بستن زخمها، کنترل خونریزی و تسریع فرآیند ترمیم بافت هستند. استفاده صحیح از بخیه میتواند از عفونت جلوگیری کرده و روند بهبودی را بهبود بخشد. آشنایی با انواع آن، کاربردها، و مراقبتهای پس از آن برای دانشجویان و کادر درمان ضروری است.
انواع بخیه
-
بخیههای قابل جذب (Absorbable Sutures)
توسط بدن تجزیه و جذب میشوند و نیازی به خارج کردن آنها وجود ندارد. اغلب برای ترمیم بافتهای داخلی یا مناطقی که بخیهبرداری دشوار است، استفاده میشوند.-
مثال: پلیگلایکولیک اسید (PGA)، پلیدیاکسانون (PDS)
-
مدت جذب: از چند روز تا چند ماه بسته به جنس نخ.
-
-
بخیههای غیرقابل جذب (Non-absorbable Sutures)
این بخیهها باید پس از ترمیم زخم توسط پزشک برداشته شوند. معمولاً برای دوخت پوست یا بافتهایی که نیاز به پایداری طولانی دارند، استفاده میشوند.-
مثال: نایلون، پرولین، ابریشم پزشکی.

-
تکنیکهای بخیهزنی
-
Interrupted Sutures (بخیه جداگانه): هر بخیه مستقل گره زده میشود. زمانبرتر است اما کنترل بهتری بر عفونت دارد.
-
Continuous Sutures (بخیه پیوسته): یک نخ بهصورت متوالی در امتداد زخم دوخته میشود. سریعتر است ولی در صورت باز شدن یک نقطه، کل بخیه باز میشود.
-
Subcuticular Sutures (زیرجلدی): بخیه در لایه زیر پوست قرار میگیرد و ظاهر زیبایی به زخم میدهد.
زمان مناسب برای برداشتن بخیههای غیرقابل جذب
| محل | مدت زمان پیشنهادی |
|---|---|
| صورت | 3–5 روز |
| پوست سر | 7–10 روز |
| اندام فوقانی | 7–10 روز |
| اندام تحتانی | 10–14 روز |
| کف پا یا دست | 14–21 روز |
مراقبتهای پس از بخیه
-
تمیز و خشک نگهداشتن محل بخیه.
-
تعویض پانسمان طبق توصیه پزشک.
-
پرهیز از حرکات کششی روی محل زخم.
-
بررسی علائم عفونت شامل قرمزی، درد، تورم یا ترشح چرکی.
عوارض احتمالی
-
عفونت محل زخم
-
باز شدن بخیه
-
ایجاد اسکار یا کلویید
-
واکنش آلرژیک به نخ آن
جمعبندی
بخیهزدن یکی از مهارتهای اساسی در پزشکی و پرستاری است که تسلط بر آن، نیازمند آموزش تئوری و عملی دقیق است.
اگر قصد دارید این مهارت را بهصورت کاملاً عملی و استاندارد یاد بگیرید، دوره جامع طب اورژانس هابمد بهترین انتخاب برای شماست.
این دوره شامل آموزش کامل بخیهزنی، مدیریت زخم، احیای قلبی-ریوی، کنترل خونریزی و سایر مهارتهای اورژانسی است و هماکنون از طریق وبسایت Hubmed.ir قابل ثبتنام است.