هابمد؛ پزشکی با چاشنی زبان
هابمد؛ پزشکی با چاشنی زبان
فارنژیت (Pharyngitis) به التهاب ناحیه حلق گفته میشود و معمولاً با گلودرد همراه است. این وضعیت یکی از علل شایع مراجعه به پزشک یا درمانگاه است و میتواند ناشی از عوامل ویروسی، باکتریایی یا تحریککنندههای محیطی باشد.
علائم این بیماری میتوانند بسته به علت متفاوت باشند، اما معمولترین نشانهها شامل:
گلودرد و احساس خشکی حلق
مشکل در بلع
تب خفیف تا متوسط
تورم غدد لنفاوی گردن
قرمزی یا ترشح چرکی در حلق
سرفه و گرفتگی صدا
عفونتهای ویروسی: شایعترین علت فارنژیت (مانند سرماخوردگی، آنفولانزا، آدنوویروس).
عفونتهای باکتریایی: مهمترین آن استرپتوکوک گروه A است که میتواند باعث “گلودرد استرپتوکوکی” شود.
تحریککنندهها: دود سیگار، آلرژیها، هوای خشک یا آلودگی.
پزشک با گرفتن شرح حال، معاینه حلق و در برخی موارد انجام تست استرپتوکوک (Rapid Strep Test یا کشت گلو) علت بیماری را مشخص میکند.
فارنژیت ویروسی: معمولاً خودمحدودشونده است و نیاز به آنتیبیوتیک ندارد. درمان حمایتی شامل استراحت، مصرف مایعات گرم، غرغره آب نمک و داروهای مسکن (مانند ایبوپروفن یا استامینوفن) است.
فارنژیت باکتریایی (استرپتوکوکی): با آنتیبیوتیکهایی مانند پنیسیلین یا آموکسیسیلین درمان میشود.
مراقبت خانگی: استفاده از دستگاه بخور، نوشیدنی گرم و پرهیز از سیگار کشیدن میتواند علائم را کاهش دهد.
شستوشوی مرتب دستها
پرهیز از تماس نزدیک با افراد بیمار
تقویت سیستم ایمنی با تغذیه مناسب و خواب کافی
