هابمد؛ پزشکی با چاشنی زبان

عفونت دستگاه ادراری (UTI) در کودکان و بزرگسالان: علائم، تشخیص و درمان

فهرست مطالب

عفونت دستگاه ادراری (UTI) چیست؟

عفونت دستگاه ادراری (Urinary Tract Infection – UTI) به عفونت باکتریایی مجاری ادراری گفته می‌شود که می‌تواند مثانه، مجرای ادرار، حالب یا حتی کلیه‌ها را درگیر کند. این عفونت در کودکان و بزرگسالان شایع است و اگر به‌موقع درمان نشود، ممکن است باعث مشکلات جدی در کلیه شود.

علائم عفونت دستگاه ادراری

علائم UTI ممکن است بسته به سن و محل عفونت متفاوت باشد.

در کودکان و نوزادان

  • تب و بی‌قراری

  • استفراغ یا کاهش اشتها

  • سوزش یا درد هنگام ادرار

  • تکرر ادرار یا بی‌اختیاری

  • بوی بد یا تغییر رنگ ادرار

  • درد در قسمت پایین شکم یا کمر

    در کودکان خردسال، علائم ممکن است مبهم باشد و فقط حالت ناخوشی عمومی دیده شود.

در بزرگسالان

  • سوزش یا درد هنگام ادرار

  • نیاز مکرر به ادرار کردن

  • درد یا فشار در ناحیه پایین شکم

  • وجود خون در ادرار

  • تب (در موارد پیشرفته‌تر مثلاً التهاب کلیه)

    این علائم نشانه التهاب در مثانه یا دیگر قسمت‌های ادراری است و نیاز به بررسی پزشکی دارد.

علت عفونت ادراری

بیشتر موارد UTI ناشی از باکتری‌های E. coli است که از روده بزرگ شروع شده و از اطراف دهانهٔ مجرای ادرار وارد می‌شوند. عوامل خطر شامل بهداشت نامناسب، نگه داشتن طولانی ادرار، اختلالات آناتومیک دستگاه ادرار، و در کودکان مشکلات مادرزادی است.

چگونه عفونت ادراری تشخیص داده می‌شود؟

تشخیص UTI معمولاً با بررسی نمونهٔ ادرار انجام می‌شود:

۱. تست دیپ‌استریک ادرار

آزمایش سریع برای بررسی وجود لکوسیت‌ها (گلبول‌های سفید) یا نیتریت که نشانهٔ عفونت هستند.

۲. میکروسکوپی و کشت ادرار

کشت ادرار برای تأیید عفونت و تعیین نوع باکتری یا حساسیت به آنتی‌بیوتیک‌ها ضروری است. یک کشت مثبت با وجود باکتری و پیوری نشان‌دهندهٔ UTI است.

۳. سایر آزمایش‌ها (در موارد خاص)

در کودکان با عفونت‌های مکرر یا شدید، پزشک ممکن است سونوگرافی کلیه و مثانه پیشنهاد دهد تا آناتومی و جریان ادرار بررسی شود.

درمان عفونت دستگاه ادراری

درمان UTI معمولاً با آنتی‌بیوتیک‌ها انجام می‌شود و بسته به شدت عفونت و سن بیمار انتخاب می‌شود.

۱. درمان خوراکی (بیشتر موارد)

برای عفونت‌های سطحی مثانه (سیستیت) معمولاً آنتی‌بیوتیک خوراکی داده می‌شود. درمان اغلب ۳ تا ۵ روز طول می‌کشد، اما پزشک دستورالعمل کامل را مشخص می‌کند.

۲. درمان داخل وریدی

در موارد شدیدتر، به‌ویژه در نوزادان زیر ۳ ماه یا در صورت حضور علائم سیستمیک (مثل تب بالا، لرز)، ممکن است آنتی‌بیوتیک داخل وریدی تجویز شود. 

پیگیری و بررسی‌های تکمیلی

در بسیاری از کودکان، سونوگرافی کلیه و مثانه پس از اولین UTI ضروری نیست، اما در کسانی که عفونت مکرر دارند یا سنشان کمتر از ۶ ماه است، معمولاً بررسی‌های بیشتر توصیه می‌شود. 

پیشگیری از UTI شامل بهداشت صحیح، نوشیدن مایعات کافی و تخلیهٔ منظم مثانه است.

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟

  • تب بدون علت مشخص در کودکان

  • سوزش یا درد شدید هنگام ادرار

  • وجود خون در ادرار

  • درد شدید در کمر یا پهلو

  • عدم بهبود پس از شروع درمان اولیه

این علائم ممکن است نشانهٔ پیشرفت عفونت به کلیه‌ها (پیلونفریت) یا عوارض دیگر باشد و نیازمند ارزیابی سریع‌تری است.

جمع‌بندی

عفونت دستگاه ادراری (UTI) یک مشکل شایع است که می‌تواند هر بخش از مسیر ادراری را درگیر کند. با تشخیص صحیح از طریق آزمایش ادرار و درمان به‌موقع با آنتی‌بیوتیک‌ها، اغلب بیماران به‌خوبی بهبود می‌یابند. توجه به علائم اولیه و مراجعه سریع به پزشک می‌تواند از عوارض جدی جلوگیری کند. 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *